Vakfıkebir’in merkezi, Karadeniz Bölgesi’nin Doğu
Karadeniz Bölümü’nün Trabzon İlinin 45 km. batısında olup, 8 km.
doğusunda Çarşıbaşı, 5 km. batısında Beşikdüzü, 22 km. güneyinde Tonya
ilçeleri bulunmakta ve Kuzeyinde ise Karadeniz ile çevrilmektedir.
Samsun-Trabzon-Rize devlet kara yolu ilçe merkezinden geçer. Yüz ölçümü
235 km2 dir.
Vakfıkebir genel itibariyle engebeli bir topografyaya
sahiptir. Kuzeyinden güneyine doğru gidildikçe (İlçe merkezinden çevreye
doğru gidildikçe) yükselti artarken ve hem de engebeli arazi daha da
fazlalaşmaktadır. Bazı köylerde keskin sırtlar yer almaktadır. Arazinin
elverişsiz bir yapıya sahip olması erozyon ve heyelanın yanında ulaşım,
tarım ve yerleşme problemleri meydana getirmekte ve dağınık yerleşmeleri
ortaya çıkarmaktadır. Vakfıkebir’in en yüksek yeri güneydoğu
kesimindedir. En alçak kesimi ise deniz kenarıdır. Akarsular; güneyden
kuzeye doğru genellikle kertik vadiler içerisinde akmaktadırlar. İlçe
topraklarından kaynaklanan suları küçük dereler toplar. İlçe merkezinden
Karadeniz’e dökülen fol deresi ve kirazlık deresi en büyük
akarsularıdır.
İlçenin Karadağ yaylası en önemli yaylasıdır. Yaylacılık
turizmi son yıllarda ilçede önem kazanmıştır. “Vakfıkebir Tereyağı” ve
“Taş Fırın Ekmeği” ile ünlenmiş bulunmaktadır. Her yıl “Ekmek Festivali”
yapılmaya başlanmıştır. Toplam 34 köyü vardır. Dağlar kızılağaç,
gürgen, kayın ve ladin ağaçları ile kaplıdır.
İlçe merkezine bağlı Rıdvanlı Köyü’nde
Karadağ Maden Suyu vardır. Vakfıkebir’e bağlı Yalıköy Belediyesi vardır.
İlçe’de yerleşmeyi iki başlık altında inceleyebiliriz.
1.Eski yerleşme şekli: İlçe geneline
baktığımızda topografyaya bağlı dağınık yerleşme şekli görülür. Bir kaç
evi bir arada görmek zordur. Evlerin yapımı erkek çocuk sayısına göre
odaları fazla veya azdı. Tek katlı evlerin yanlarında eklenti olarak
mazı, dam ve çetenler bulunur. Hatta tuvaletler dahi evin dışına eklenti
olarak yapılırdı. Çift katlı evlerde ise alt alt kat hayvanların
barındığı ağırlar, ikinci katta ise insanlar yaşardı. Bu tip evler olup
bunun üzeri kiremit olurdu. Ahşap evler, Taş evler, Hımışlı evler*
köylerde az da olsa vardır.
2. Yeni yerleşme şekli: Yığma ve
betonarme evlerdir. Mesken tipleri beş altı katlı apartmanlar şekline
dönmüştür. Bu evlerin alt katında veya bahçe sınırları içersinde
kesinlikle ağır dam mazı bulunmaz. Tuvaletler evin içindedir.
*Hımışlı Evler: Evin iskeletini
oluşturduğu birbirine çatılmış kerestelerin, araları kerpiç, taş, tuğla
ile doldurularak yapılan evlere denir.
B)VAKFIKEBİRDE NÜFUS VE NÜFUS HAREKETLERİ
Vakfıkebir’in toplam nüfusu 27.491 kişidir. Erkek:
13.455, Kadın: 14.036 kişidir.
|
|
Okul Çağında Değil
|
Okur Yazar Değil
|
Okur
Yazar
|
İlkokul
|
Ortaokul
|
Lise
|
Üniversite
|
|
K
|
1260
|
2464
|
1647
|
4550
|
1592
|
2070
|
448
|
|
E
|
1374
|
604
|
1281
|
4584
|
2300
|
2875
|
835
|
|
TOPLAM
|
2634
|
3068
|
2928
|
9134
|
3892
|
4945
|
1283
|
3)VAKFIKEBİRİN
EKONOMİK COĞRAFYASI
A-TOPRAK REJİMİ VE
İŞLETME TİPLERİ
Eskiden tarım için ayrılan yer geniş alan
kaplamaktaydı günümüzde ise miras yoluyla araziler bölünerek küçülmesi
sonucunda toprak aileleri artık bakamaz duruma geldi. İlçemizde de
bundan dolayı göç hareketleri büyük şehirlere olmuş ve olmaktadır.
Toprağı fazla olan aileler ise, bu alanları fındık bahçesi yaparak
geçimlerinin büyük bir bölümünü sağlamaktadırlar.
Vakfıkebir’de nadas uygulaması görülmemektedir.
B) TARIM METOTLARI VE
KULLANILAN ALETLER
İlçemizde nadas uygulanmadığı için toprak zamanla
zayıflamakta bundan dolayı gübreleme yöntemine başvurulmaktadır. Hayvan
dışkılarını doğal gübre olarak kullanılmasının yanında hazır gübrelerde
kullanılır. Zayıflayan toprak mineral bakımından zenginleştirilmeye
çalışılır. Bitkileri zararlılardan korumak amacı ile ilaçlama
yapılmaktadır.
İlçede tarım arazilerinde traktör makineleri
kullanılmaktadır. Sürülemeyen arazileri bel kazma vb gibi tarım aletleri
ile işlenebilmektedir.
Vakfıkebir de şuanda ekstansif (ilkel) tarım
metotları yaygındır.
C)ELDE EDİLEN TARIM
ÜRÜNLERİ:
Vakfıkebir’de en çok üretime tabi olan ürün
fındıktır. Sıra ile patates, mısır, çay, sebze, ve meyvelerdir.
D) HAYVANCILIK VE
EKONOMİK DEĞERLERİ:
İlçemizde büyük baş hayvancılık, küçük baş
hayvancılık, kümes hayvancılığı, balıkçılık ve arıcılık yapılmaktadır.
Vakfıkebir’de süt işleyen 2(iki)fabrikanın bulunuşu ekonomik açıdan
büyük önem taşımaktadır.
a)Büyükbaş
Hayvancılığı:
Köy halkı, büyükbaş hayvancılığı genelde kendi
ihtiyaçlarını(süt, tereyağı, peynir, yoğurt, ayran, çökelek)karşılamak
için yapar. Bazıları ise pazarda satmak için bu hayvanları bakar.
b)Küçükbaş
Hayvancılık:
Bir kısım insanımızda, koyun ve keçi besleyip
satmakta, etinden, sütünden, yağından, yününden, yararlanmaktadırlar.
c)Kümes Hayvancılığı:
Genellikle bahçesi olan her evde tavuk ve horoz
beslenilip etinden, yumurtasından faydalanılır ve pazarda da satılır.
d)Balıkçılık:
İlçede balıkçılıkla uğraşan kişi sayısı azdır.
Vakfıkebir’e bağlı belediye olan Yalıköy’de balıkçılıkla uğraşan kişi
sayısı daha fazladır.
e)Arıcılık:
Son yılarda arıcılık faaliyetinde ilçemizde gözle
görülür bir artış olmuştur.
