Trabzon'un kalbi Ortahisar; tarihi surların, çarşıların ve modern şehir yaşamının iç içe geçtiği il merkezi.

Ortahisar adıyla da anılan merkez ilçe, Trabzon'un yüzyıllardır atan kalbidir. Bizans ve Komnenos döneminden Osmanlı'ya, oradan cumhuriyete uzanan katmanlı bir tarih burada taş taş üstüne yazılmıştır. Şehir, denizden başlayıp Boztepe'nin sırtlarına doğru amfiteatr gibi yükselir; her sokakta geçmişin bir izine, her köşede canlı bir çarşı hayatına rastlanır.

Merkezin simgesi, 13. yüzyıldan kalma Trabzon Ayasofyası'dır. Freskleriyle Doğu Karadeniz'in en değerli sanat hazinelerinden biri sayılan yapı, deniz manzaralı bahçesiyle ziyaretçileri karşılar. Şehrin göbeğindeki Meydan ise çınar ağaçlarının gölgesinde buluşma noktasıdır; çevresindeki tarihi bankalar, oteller ve pastaneler kentin modern kimliğini yansıtır.

Boztepe, Trabzon'u avucunuzun içine seren eşsiz bir seyir terasıdır. Buradan bakıldığında liman, sahil şeridi ve kentin kırmızı çatıları tek bir kadrajda birleşir. Şehir aynı zamanda üniversitesi, hastaneleri ve limanıyla bölgenin en büyük hizmet merkezidir; Doğu Karadeniz'in eğitim, sağlık ve ticaret trafiği büyük ölçüde buradan yönetilir.

Bugün Ortahisar adıyla anılan merkez ilçenin geçmişi, Trabzon şehrinin kuruluşuyla iç içedir. MÖ 7. yüzyılda Miletoslu denizciler tarafından 'Trapezus' adıyla kurulan kent, adını surların yükseldiği masa biçimli (trapez) tepeden alır. Roma ve Bizans yüzyıllarının ardından 1204'te Trabzon İmparatorluğu'na başkentlik yaptı; bu dönemde Ayasofya gibi anıtsal yapılar inşa edildi.

1461'de Osmanlı idaresine geçen şehir, Yavuz Sultan Selim'in şehzadeliğinde sancak merkezi olarak önem kazandı; Kanuni Sultan Süleyman burada doğdu. Cumhuriyet döneminde il merkezi olan Trabzon'un merkez ilçesi, 2013'teki büyükşehir düzenlemesiyle resmen 'Ortahisar' adını aldı.

19. yüzyılda Trabzon, İran transit ticaretinin Karadeniz'e açılan başlıca kapısıydı; limanı, hanları ve çok uluslu tüccar topluluklarıyla dönemin en canlı Osmanlı liman kentlerinden biriydi. I. Dünya Savaşı'nda 1916–1918 arasında Rus işgaline uğrayan şehir, 24 Şubat 1918'de yeniden Osmanlı idaresine kavuştu. Cumhuriyet'le birlikte il merkezi olarak eğitimin, sağlığın ve ticaretin bölgesel üssü hâline geldi.