Meşhur ekmeği ve tarihi limanıyla Vakfıkebir, Gülbahar Hatun'dan adını alan köklü bir kıyı ilçesi.

Vakfıkebir, Trabzon'un batısında, adını ülke geneline duyurmuş lezzetleriyle tanınan bir kıyı ilçesidir. En büyük simgesi, kalın kabuğu ve iri somunuyla meşhur Vakfıkebir ekmeğidir. Ekşi mayayla ve odun ateşli taş fırınlarda pişen bu ekmek, günlerce tazeliğini koruyan yapısıyla efsaneleşmiştir.

İlçenin bir diğer marka değeri tereyağıdır. Çevre yaylalardan gelen tereyağı ve süt ürünleri, Vakfıkebir'in geleneksel köy pazarında tezgâhları doldurur. Bu pazar, yalnızca bir alışveriş yeri değil, aynı zamanda yörenin sosyal ve kültürel buluşma noktasıdır.

Sahil şeridi, tarım düzlükleri ve gelişen ilçe merkeziyle Vakfıkebir, batı sahilinin en canlı yerleşimlerinden biridir. Denizin bereketiyle toprağın verimi burada aynı sofrada buluşur; ilçe, gastronomi turizmi için doğal bir cazibe merkezidir.

Vakfıkebir, adını Osmanlı döneminde kurulan büyük bir vakıftan ('Vakf-ı Kebir', yani büyük vakıf) alır. Batı sahilinin ticaret ve pazar merkezi olarak gelişmiş, geleneksel köy pazarıyla çevre ilçelerin buluşma noktası olmuştur. Yörenin tarihi, tüm Doğu Karadeniz gibi katmanlıdır: Antik dönemde Kolhis ve Pontus kültürlerinin etkisindeki bölge; sırasıyla Roma, Bizans ve 1204'te kurulan Trabzon (Komnenos) İmparatorluğu'nun egemenliğinde kalmış, 1461'de Fatih Sultan Mehmed'in Trabzon'u fethiyle Osmanlı topraklarına katılmıştır.

Osmanlı döneminde kurulan büyük vakfın gelirleriyle gelişen kasaba, batı sahilinin en işlek pazar ve ticaret merkezlerinden biri hâline geldi; çevre köyler alışveriş, mahkeme ve resmî işler için buraya gelirdi. Bu merkezî konum, zamanla Çarşıbaşı, Tonya ve Şalpazarı gibi çevre yörelerin de idari çekirdeği olmasını ve ilçenin köklü pazar kültürünün bugüne taşınmasını sağladı.